Dewaluacja

Dewaluacja to celowe obniżenie wartości waluty krajowej (np. złotego) względem walut zagranicznych (np. euro), które wynika z decyzji władz monetarnych, np. banku centralnego. Osłabienie sztywnego kursu waluty narodowej pozwala na osiągnięcie pewnych korzyści, np. zwiększenie eksportu i szybszy wzrost PKB. Niemniej wolniej rosnący popyt zagraniczny i ograniczone zdolności wytwórcze przedsiębiorstw sprawiają, że dewaluacja pieniądza daje krótkotrwałe benefity¹. Jeśli spadek wartości waluty wynika z czynników niezależnych od rządu danego kraju, dochodzi do deprecjacji.

Dewaluacji waluty nie należy mylić z denominacją, czyli zastąpieniem pieniędzy znajdujących się w obiegu nową jednostką pieniężną o wyższej sile nabywczej. To oznacza, że za jeden nowy nominał można kupić więcej towarów i usług niż za stary. 1 stycznia 1995 roku Narodowy Bank Polski (NBP) wprowadził do obiegu nowego złotego, który był wart 10 tys. starych złotych². Denominacja powoduje zmiany cen i konieczność wyprodukowania nowych banknotów oraz monet³.

Źródła:
1. https://pte.pl/uploads/026_028_jasinski_936328550b.pdf?updated_at=2024-07-17T09:32:29.647Z
2. https://muzhp.pl/kalendarium/denominacja-zlotego
3. https://tvn24.pl/polska/denominacja-w-polsce-kiedy-byla-i-na-czym-polegala-st5487296